addio pomidory

Tarta z roquefort i gruszką. Przygotowanie do podróży.

2012-02-16T08:37:00.001+01:00

Jedna kartka nie wystarczy. Może dwie lub trzy. Spisać wszystko. Sprawy do załatwienia, zakupy do zrobienia, rzeczy do spakowania. Myśleć o wszystkim, sprawnie poruszać się w teraźniejszości, przyszłości bliższej i tej za dni 12, 14... Umieć przewidzieć bieg zdarzeń i okoliczności, bez martwienia się, jak to będzie. Uff... W końcu zapominam o lekcji gitary córki pierwszej i późną nocą usprawiedliwiam się jak mogę profesorowi po drugiej stronie monitora...

Nerwowo, pośpiesznie, w stresie. Tak, że trochę brak miejsca na radość. Najbardziej więc lubię moment, kiedy wsiadam do samochodu i ruszamy. Zamykając za sobą drzwi odcinam się, wiem, że nawet jeśli o czymś zapomniałam, to i tak już po ptakach. Ostatecznie, jakoś sobie poradzimy. Powoli wraca optymizm, a każdy kilometr przynosi nadzieję, pozytywne myśli zaś nabierają rozpędu.

Zanim to jednak nastąpi piekę tartę na szybki obiad. Cud-mąż kręci nosem. Tarta? Do tego bez mięsa? Dla mnie to posiłek idealny. Zostawiam sobie kawałek na wieczór. I na zimno jest pyszna. Między jednym kęsem a drugim, wpisuję kolejne punkty na liście, które dokładnie w tym momencie przychodzą mi do głowy. Za plecami, na kuchence, syrop z pomarańczy przechodzi smakiem i aromatem żurawin. Czy jest jeszcze koniak? Przydałby się, w końcu całość ma być rozgrzewająca... I jeszcze zakwas do dokarmienia i chleb do upieczenia... Mam nadzieję, że uda mi się jeszcze opublikować je przed wyjazdem...

Tarta z roquefort i gruszką

Składniki:

Na spód:

120 g masła

1 jajko

60 g zmielonych orzechów włoskich

1 łyżka oliwy

180 g mąki pszennej

¼ łyżeczki soli

Ponadto:

200 g roquefort

150 ml gęstej śmietanki 36 proc.

2 łyżki mleka

2 jajka

duża gruszka

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 160 stopni.

2. Mąkę mieszamy z solą i zmielonymi orzechami, robimy w niej zagłębienie, do którego wlewamy roztrzepane widelcem jajko, oliwę i pokrojone masło. Zagniatamy. Wykładamy do formy na tartę. Podpiekamy około 12 minut.

3. W tym czasie na patelni rozgrzewamy śmietankę, dodajemy rozkruszony w palcach ser. Mieszamy do uzyskania jednolitej masy. Dodajemy mleko. Odstawiamy. Dodajemy jajka, mieszamy dokładnie.

4. Gruszkę dokładnie myjemy, osuszamy. Kroimy w plastry.

5. Na podpieczonym spodzie układamy kawałki gruszki. Całość zalewamy masą serowo-jajeczną.

6. Wstawiamy do piekarnika, pieczemy bez nawiewu około 20 minut.

7. Podajemy z rukolą skropioną winegretem balsamicznym, posypane uprażonymi orzeszkami piniowymi.

Smacznego!

Gotowałam z Szefem Kuchni -Tomaszem Leśniakiem cd.

2012-02-13T08:57:00.004+01:00

Dzisiaj ciąg dalszy przepisów na dania, które przygotowywałam z Szefem Kuchni Tomaszem Leśniakiem w hotelu Sheraton w Krakowie. Polecam gorąco.

Szafranowe risotto z kurczakiem, skropione oliwą bazyliową

Składniki: na 2 porcje

Na risotto:

300 g białego ryżu na risotto (Gallo Arborio)

50 g masła

1 cebula

oliwa z oliwek

2 ząbki czosnku

szafran

200 g piersi z kurczaka

20 g suszonych pomidorów w oliwie z oliwek

100 ml białego wytrawnego wina

100 ml śmietany 30%

świeży parmezan

woda

sól i pieprz do smaku

Na oliwę bazyliową:

oliwa z oliwek

świeża bazylia

sól, pieprz, cukier i biały ocet winny do smaku

Przygotowanie:

1. Pierś z kurczaka płuczemy pod bieżącą wodą i osuszamy. Kroimy w kostkę.

2. Oliwę z oliwek rozgrzewamy, dodajemy pokrojony w płatki czosnek i po chwili – kurczaka. Całość delikatnie podsmażamy i doprawiamy do smaku.

3. Cebulę obieramy, kroimy w drobną kosteczkę.

4. Masło rozgrzewamy w garnku, dodajemy cebulę i podsmażamy delikatnie razem z białym ryżem na złoty kolor. Następnie dodajemy białe wino i redukujemy.

5. Dodajemy szafran, a następnie całość zalewamy wodą i gotujemy na wolnym ogniu. Gdy ryż będzie gotowy, wchłonie wodę, dodajemy tarty parmezan, podsmażoną wcześniej pierś z kurczaka, suszone pomidory i śmietanę. Doprawiamy do smaku. Mieszamy delikatnie.

6. Oliwę i bazylię miksujemy razem, doprawiamy do smaku.

Grillowane medaliony wołowe z kuskus, ratatouille jarzynowym i sosem truflowym

Składniki:

400 g polędwicy wołowej

sól, pieprz do smaku

oliwa z oliwek

świeży tymianek

Na ratatouille:

½ cukinii

½ bakłażana

po ½ papryki w trzech kolorach

czerwona cebula

2 ząbki czosnku

3 świeże pomidory

120 g pomidorów bez skóry (z puszki)

świeża bazylia i tymianek

oliwa z oliwek do smażenia

sól i pieprz do smaku

Na kuskus:

0,5 szkl. kuskus

1 szkl. wrzącej wody

2 ząbki czosnku

świeża zielona pietruszka i mięta

sok z cytryny

sól i pieprz do smaku

oliwa z oliwek

Na sos truflowy:

400 ml bazy do sosów

50 g masła

50 g pasty truflowej

2 czerwone cebule

50 g schłodzonego masła

sól, pieprz do smaku

Przygotowanie:

1. Przygotowujemy mięso. Polędwicę wołową oczyszczamy, kroimy w medaliony, skrapiamy oliwą z oliwek, doprawiamy solą i pieprzem, posypujemy siekanym tymiankiem i wstawiamy do lodówki.

2. Podczas marynowania się mięsa mamy czas na przygotowanie pozostałych składników dania.

3. Przygotowujemy ratatouille. Świeże pomidory obieramy i kroimy w kostkę. Kroimy też pomidory z puszki. Jarzyny myjemy, kroimy w drobna kostkę. Rozgrzewamy oliwę, dodajemy pokrojony w kostkę czosnek i cebulę, podsmażamy na złoty kolor. Dodajemy pokrojoną cukinię, bakłażana, papryki i podsmażamy 5 minut. Dodajemy pomidory, doprawiamy do smaku solą, pieprzem i świeżymi ziołami. Dusimy jeszcze przez około 5 minut.

4. Przygotowujemy kuskus. Kuskus przesypujemy do miski, dodajemy sól, mieszamy i zalewamy przegotowaną wrzącą wodą. Odstawiamy do napęcznienia. Czosnek obieramy i kroimy w plasterki. Zioła drobno siekamy. Wyciskamy sok z cytryny. Na rozgrzaną patelnię z niewielką ilością oliwy z oliwek dodajemy czosnek i podsmażamy. Dodajemy kuskus, posiekane zioła, doprawiamy do smaku sokiem z cytryny, solą i pieprzem, przez cały czas mieszając. Gotowy kuskus przekładamy na talerz.

5. Przygotowujemy sos truflowy. Cebulę obieramy i kroimy w drobną kostkę, a następnie podsmażamy na złoty kolor w garnku. Dodajemy bazę do sosów i pastę truflową. Gotujemy na wolnym ogniu do momentu zmniejszenia się objętości o połowę. Całość doprawiamy do smaku solą i pieprzem, a następnie przecieramy przez drobne sito. Przecedzony sos stawiamy z powrotem na gazie i powoli mieszając dodajemy schłodzone masło kawałek po kawałku.

6. Medaliony smażymy z obu stron. Podajemy w kuskus, ratatouille i sosem truflowym.

Waniliowy pudding z sosem truskawkowym

Składniki: na 2 porcje

0,5 l mleka 2 %

100 g miodu

1 laska wanilii

15 g żelatyny

7 łyżek wody do namoczenia żelatyny

Na sos:

200 g truskawek świeżych lub mrożonych

100 ml wody

3 łyżki miodu

Przygotowanie:

1. Żelatynę zalewamy zimną wodą, mieszamy i odstawiamy na bok do napęcznienia.

2. Laskę wanilii przecinamy wzdłuż, wyjmujemy nasiona.

3. Mleko przelewamy do garnka, dodajemy miód i laskę wanilii z nasionami, całość doprowadzamy do wrzenia.

4. Do mleka dodajemy żelatynę i podgrzewamy do momentu jej rozpuszczenia, cały czas mieszając trzepaczką. Odstawiamy na bok do lekkiego wystudzenia.

5. Wyciągamy laskę wanilii, będzie nam potrzebna do dekoracji.

6. Schłodzoną masę przelewamy do miseczek lub kieliszków i wstawiamy do lodówki do całkowitego zastygnięcia.

7. Przygotowujemy sos. Truskawki przekładamy do garnka, zalewamy wodą, dodajemy miodu, zagotowujemy. Po zagotowaniu odstawiamy do ostudzenia.

8. Całość miksujemy i przecedzamy przez drobne sito.

9. Tak przygotowany sos podajemy z puddingiem waniliowym udekorowanym owocami, laską wanilii oraz listkami mięty.

Smacznego!

Gotowałam z Szefem Kuchni -Tomaszem Leśniakiem.

2012-02-09T08:40:00.004+01:00

Kraków przyjął mnie chłodem i mrozem niepojętym. Szczęśliwie jednak, w hotelu Sheraton, gdzie miały odbywać się warsztaty kulinarne, czekało mnie gorące powitanie. Trudno wyobrazić sobie większą gościnność niż ta, z którą zostałam przyjęta. Miałam okazję poznać restaurację i zasady jej funkcjonowania od kuchni. Wszystko było nowością. Każdy szczegół ogarnięty spojrzeniem pełnym ciekawości i fascynacji. Kuchnia pięciogwiazdkowego hotelu a w niej Szef, Tomasz Leśniak, pogodny, otwarty, uśmiechnięty. Nieczęsto zdarza się spotkać kogoś, kto równie chętnie dzieli się swoją wiedzą i umiejętnościami. Otrzymałam odpowiedź na każde pytanie. Dane mi było posmakować dań, które do tej pory znałam jedynie z fotografii w książkach kucharskich. Wszystko, czego się dowiedziałam i przeżyłam pozostanie na długo w mojej pamięci. Mam też nadzieję, że zdobyta wiedza, wzbogaci i mój codzienny warsztat kulinarny. To były niesamowite, wyjątkowe chwile. Dziękuję.

I jeszcze był Salon Poezji w Teatrze im. Słowackiego i wiersze Wisławy Szymborskiej i spacery po Kazimierzu... i kolejne wyjątkowe, tak niezwyczajne chwile... Jeszcze do nich powrócę.

Tym, którzy zaglądają tu po raz pierwszy a chcą dowiedzieć się skąd cała ta moja krakowska wyprawa, polecam tę informację.

Dziś pierwsza część przepisów i zdjęć z warsztatów kulinarnych z Tomaszem Leśniakiem, Szefem Kuchni hotelu Sheraton. Przygotowywaliśmy je wspólnie, dekoracją jednak zajął się już Szef w pojedynkę. Wszystkich spróbowałam, smakowały wybornie. Wiele z nich to moje ulubione smaki. Będę do nich powracać. Polecam Wam gorąco je wypróbować.

Polecam Wam jeszcze blog Szefów Kuchni http://www.akademia-kulinarna.pl/. Blog ten jest tworzony przez szefów kuchni i ekspertów kulinarnych z hoteli: Sheraton w Warszawie, Krakowie, Poznaniu i Sopocie oraz The Westin Warsaw i Le Meridien Bristol, którzy dzielą się swoimi pasjami i odkryciami kulinarnymi.

Polędwiczka wieprzowa marynowana w occie balsamicznym i ziołach, w kompozycji sosu żurawinowego

Składniki: na 2 porcje

300 g polędwiczki wieprzowej

sól, pieprz do smaku

oliwa z oliwek

100 ml octu balsamicznego

miód do smaku

50 ml czerwonego wina

świeże zioła: tymianek i rozmaryn

konfitura żurawinowa

1 czerwona cebula

Na sos żurawinowy:

200 g mrożonej żurawiny

miód do smaku

50 ml czerwonego wina

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 160 stopni.

2. Polędwiczkę oczyszczamy i w całości króciutko obsmażamy ze wszystkich stron na niewielkiej ilości oliwy z oliwek.

3. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Pieczemy bez nawiewu przez 6 minut. Studzimy.

4. Przygotowujemy marynatę. W misce mieszamy ocet balsamiczny, czerwone wino, posiekane zioła, pokrojoną w kostkę cebulę, konfiturę żurawinową i miód.

5. Wystudzone mięso kroimy w cienkie plasterki (do 5 mm). Kawałki polędwiczki układamy w marynacie. Pozostawiamy tak na 24 godziny w lodówce.

6. Przygotowujemy sos żurawinowy. Żurawinę przekładamy do garnka, dodajemy miód i wino. Całość zagotowujemy na wolnym ogniu do miękkości żurawiny. Gotowy sos podajemy na zimno. W razie potrzeby, gdy płyny za szybko odparowują a żurawina jeszcze nie zmiękła, całość podlewamy winem.

Różowy tuńczyk w sezamie i ziołach, podawany z krewetkami i sosem z suszonych pomidorów

Składniki: na 2 porcje

200 g świeżego różowego tuńczyka

oliwa z oliwek

sól, pieprz do smaku

świeże zioła: koperek, natka pietruszki, tymianek, rozmaryn, mięta

suszony estragon

jasny sezam

½ cytryny

150 g krewetek tygrysich, same ogony 16/20

czosnek

białe wino

Na sos:

100 g suszonych pomidorów

oliwa z oliwek

Przygotowanie:

1. Tuńczyka kroimy w 2 cm kawałki.

2. Wszystkie zioła drobno siekamy i przekładamy do miski, dokładnie ze sobą łączymy. Dodajemy sól i pieprz.

3. Tuńczyka spryskujemy sokiem z cytryny i obtaczamy w ziołowej panierce tak, aby dokładnie przylegała do kawałków ryby.

4. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 160 stopni.

5. Gotowe kawałki ryby obtaczamy w sezamie i obsmażamy je krótko ze wszystkich stron.

6. Wkładamy do nagrzanego piekarnika i pieczemy przez 3 minuty. Gotowego tuńczyka studzimy.

7. Krewetki oczyszczamy, obsmażamy na oliwie z oliwek z plasterkami czosnku. oprawiamy do smaku solą, pieprzem i białym winem.

8. Przygotowujemy sos. Pomidory przekładamy do miski, zalewamy oliwą z oliwek, stopniowo, do uzyskania pożądanej konsystencji. Pod koniec dodajemy 3-4 łyżki wrzątku. Wówczas sos nabiera kremowej konsystencji.

9. Tuńczyka dekorujemy krewetkami. Podajemy z sosem.

Zupa krem z raków, o aromacie liści limonki

Składniki: na 2,5 litra zupy

1 kg raków całych w pancerzach

100 g masła

2 cebule

oliwa z oliwek

2 marchewki

1 korzeń selera

50 g pieczarek

200 g pomidorów bez skórki – Pelati

100 ml wytrawnego białego wina

200 ml śmietany 30%

1 łodyga trawy cytrynowej

5 liści limonki

sól i pieprz do smaku

Przygotowanie:

1. Raki płuczemy i dokładnie oczyszczamy (pozbawiamy przewodów pokarmowych), pancerze i szczypce zachowujemy, ogony kroimy w kosteczkę.

2. Jarzyny płuczemy pod bieżącą wodą, obieramy i kroimy w plastry. Pieczarki myjemy i kroimy.

3. Na rozgrzanej oliwie, w dużym garnku, podsmażamy na złoty kolor jarzyny i pieczarki, uważając, by nie przypalić cebuli.

4. Gdy jarzyny będą już gotowe, dodajemy raki (oprócz ogonów) i ponownie podsmażamy na wolnym ogniu silnie ugniatając je łyżką. Dodajemy wino, redukujemy.

5. Gdy wino będzie już zredukowane, dodajemy pomidory bez skórki, liście limonki, trawę cytrynową i ponownie podgotowujemy. Całość zalewamy wodą i gotujemy na wolnym ogniu, do momentu rozgotowania się wszystkich jarzyn.

6. Gdy wywar będzie gotowy, przecieramy całość przez sito i ponownie gotujemy, doprawiając do smaku.

7. Następnie dodajemy pokrojone w kostkę ogony raka, śmietanę i ponownie zagotowujemy. Podajemy.

Orientalna zupa z kurczaka i mleka kokosowego

Składniki: na 2 litry zupy

po ½ papryki w trzech kolorach

50 g pędów bambusa (konserwowych)

50 g marchewki

50 g korzenia selera

50 g selera naciowego

1 grzybek mun

4 ząbki czosnku

100 g świeżego imbiru

100 g piersi z kurczaka

2 sztuki trawy cytrynowej

4 liście limonki

mleko kokosowe

pasta Tom Yum

sok z limonki do smaku

ciemny sos sojowy do smaku

sól

czerwone curry (pasta)

makaron ryżowy szeroki

Przygotowanie:

1. Do wrzątku wrzucamy wszystkie jarzyny, czosnek, imbir,grzyby i kurczaka pokrojone w paseczki oraz trawę cytrynową i liście limonki w całości.

2. Gotujemy do miękkości jarzyn.

3. Doprawiamy do smaku sosem sojowym i solą.

4. Gdy jarzyny będą już miękkie dodajemy mleko kokosowe i doprawiamy do smaku pastą Tom Yum, curry i sokiem z limonki.

5. Zupę podajemy z ugotowanym makaronem ryżowym.

cdn.

Smacznego!

A w Krakowie, na Brackiej...

2012-02-08T08:24:00.002+01:00

... prószył śnieg a mróz szczypał policzki.

I było tak niemiłosiernie zimno.

I pięknie jednocześnie.

Jak to w Krakowie.

Nie pamiętam, kiedy ostatnio zakładałam na siebie tyle warstw ubrań na raz.

Ale też nie pamiętam, kiedy ostatnio dane mi było przeżyć coś równie intensywnego i bogatego w nowe wrażenia jednocześnie.

Wróciłam i układam sobie wszystko powolutku. Wspomnienia, doznania, przeżycia.

Jutro opowiem Wam więcej.

Także jutro zapraszam na przepisy i zdjęcia dań, które ugotowałam z Szefem Kuchni hotelu Sheraton w Krakowie, Tomaszem Leśniakiem.

A były to:

Polędwiczka wieprzowa marynowana w occie balsamicznym i ziołach, w kompozycji sosu żurawinowego.

Różowy tuńczyk w sezamie i ziołach, podawany z krewetkami i sosem z suszonych pomidorów.

Orientalna zupa z kurczaka i mleka kokosowego.

Zupa krem z raków o aromacie liści limonki.

Grillowane medaliony wołowe z kuskus, ratatouille jarzynowym i sosem truflowym.

Szafranowe risotto z kurczakiem, skropione oliwą truflową.

Waniliowy pudding z sosem truskawkowym.

Dobrze jest wrócić i móc podzielić się z Wami zdobytą wiedzą i wrażeniami.

Zapraszam więc jutro. Dobrego dnia i ciepła wokół Wam życzę.

Bugnes. Słynne „pączki” z Lyonu.

2012-02-03T00:25:00.001+01:00

Można by przetłumaczyć termin „beignet” jako pączki, ciastka czy racuchy.Właśnie takim mianem są bugnes określane. Ale fakty są takie, że bugnes to ani pączki, ani racuchy, ani tym bardziej ciastka. Najbardziej przypominają faworki. Choć nasze dzieci twierdzą, że bugnes są od nich dużo lepsze. Może tak? Proponuję, abyście sami spróbowali się przekonać.

Dobrego pączka lubię kupić w ulubionej ciastkarni. Ale już faworków, ni tym podobnych, w żadnym wypadku. Zresztą, po co? Mając przepisy na merveilles, czy xerotigano a teraz i na bugnes? Są wyśmienite i bardzo proste w wykonaniu.

Kiedy czytacie te słowa pewnie już szybuję gdzieś tam w kierunku Krakowa. Nie mogłam się doczekać tego wyjazdu. Choć nie byłam w stanie przewidzieć w jak smutnych okolicznościach przyjdzie mi je w końcu po 10 latach odwiedzić.

Tak się jednak złożyło, że jeszcze w listopadzie wygrałam konkurs "Ugotuj.to dla Szefa Kuchni", zorganizowany przez Akademię-Kulinarną.pl oraz Ugotuj.to Mój przepis na tagliatelle z sosem kurkowym na ciemnym piwie wygrał jeden z etapów i cały konkurs. Był więc włączony na miesiąc do menu restauracji hoteli Bristol, Sheraton oraz Westin. Jadę na warsztaty kulinarne, które poprowadzi Szef Kuchni hotelu Sheraton w Krakowie i jednocześnie Szef Kuchni reprezentacji Polski piłkarzy Tomasz Leśniak. I bardzo się cieszę. Namówiłam już Pana Tomasza na rozmowę. Po powrocie więc zapraszam na kolejny odcinek Rozmów przy kawie.

Trzymajcie, proszę, kciuki.

Wracam niedługo. Mam nadzieję.

Bugnes

Składniki:

500 g mąki

5 jajek

100 g miękkiego masła

100 g cukru pudru

3-4 g drożdży instant

skórka z cytryny

2 łyżki rumu

skórka otarta z 1 bio cytryny

Dodatkowo:

cukier puder do posypania

olej do smażenia

Przygotowanie:

1. Myjemy cytrynę. Skórkę drobno kroimy.

2. Przesiewamy mąkę do miski, robimy w niej zagłębienie, do którego wlewamy roztrzepane widelcem jajka. Dodajemy cukier, drożdże, masło, skórkę z cytryny, rum i szczyptę soli.

3. Wyrabiamy jak ciasto na tartę. Końcówkami palców, sprawnie i szybko.

4. Kiedy ciasto jest jednolite i elastyczne rozgniatamy je pięścią. Składamy i ponownie rozgniatamy. Czynność tę powtarzamy jeszcze 2 razy (łącznie 4)

5. Formujemy kulę, którą zawijamy w folię spożywczą. Wkładamy do lodówki na minimum 2 godziny.

6. Po tym czasie nagrzewamy olej w garnku. Możemy użyć frytkownicy, wówczas nagrzewamy olej do temperatury 175 stopni.

7. Na stolnicy wysypanej mąką dzielimy ciasto na 4 części. Rozwałkowujemy osobno każdą z nich do formy prostokąta. To ważne – bardzo cienko! Kroimy radełkiem lub ostrym nożem prostokąty o wymiarach 10x4 cm. W środku każdego z nich robimy nacięcie.

8. Smażymy z obu stron, osączamy na papierze kuchennym. Po wystygnięciu posypujemy cukrem pudrem.

Przepis pochodzi z lutowego wydania "Cuisine et vins de France".

Smacznego!

C'est la Chandeleur.

2012-02-02T10:39:00.008+01:00

" Każdy przecież początek, to tylko ciąg dalszy, a Księga Zdarzeń zawsze otwarta w połowie..."

Czynność gotowania wydaje się dziś taka nie na miejscu, i jako czynność konieczna, niezbędna jednocześnie.

Zamilkłabym dziś najchętniej. Zamknęła się z poezją sam na sam. Ale obiecałam, że będzie jeszcze o naleśnikach. To wszak dziś Chandeleur. Słowa dotrzymuję.

Jutro do Krakowa. Zasmuconego tą stratą, jak wielu z nas.

I jeszcze, przypomniałam sobie, jak kilkanaście tygodni temu czytałyśmy z córką pierwszą ten wiersz.

Niektórzy lubią poezję

Niektórzy -
czyli nie wszyscy.
Nawet nie większość wszystkich ale mniejszość.
Nie licząc szkół, gdzie się musi,
i samych poetów,
będzie tych osób chyba dwie na tysiąc.

Lubią -
ale lubi się także rosół z makaronem,
lubi się komplementy i kolor niebieski,
lubi się stary szalik,
lubi się stawiać na swoim
lubi się głaskać psa.

Poezję -
tylko co to takiego poezja.
Niejedna chwiejna odpowiedź
na to pytanie już padła.
A ja nie wiem i nie wiem i trzymam się tego
jak zbawiennej poręczy.

Naleśniki orkiszowe z mąką gryczaną i ziołami

Składniki:

2 jajka

40 g mąki gryczanej

105 g mąki orkiszowej typ 900

250 ml mleka

1 łyżeczka soli

1 łyżeczka ulubionych ziół, ja dodaję lubczyk

Przygotowanie:
1. W misce mieszamy jajka z mlekiem. Miksując dosypujemy mąkę, oba wymieszane wcześniej rodzaje. Na koniec dosypujemy zioła i sól. Mieszamy raz jeszcze, odstawiamy na 1 godzinę w chłodnym miejscu.
2. Smażymy z obu stron na odrobinie oleju. Odstawiamy do przygotowania nadzienia.

Farsz z serem feta i szpinakiem

Składniki:

200 g szpinaku świeżego lub mrożonego
200 g sera feta
3-4 ząbki czosnku
3-4 łyżki śmietanki do sosów

Na sos:
szalotka
gęsta śmietanka do sosów
kilka łyżek bulionu
skórka z cytryny
czarnuszka

Przygotowanie:

1.       Na 1 łyżce masła podduszamy czosnek. Dodajemy szpinak. Po kilku minutach dodajemy rozgnieciony dokładnie ser feta. Zalewamy śmietanką. Mieszamy dokładnie. Doprawiamy pieprzem i odrobiną soku z cytryny. Farsz rozsmarowujemy na naleśnikach. Składamy.
2.      Posiekaną drobno szalotkę podsmażamy na maśle. Zalewamy śmietanką, jeśli jest bardzo gęsta rozcieńczamy wedle uznania bulionem lub białym winem, wedle smaku i uznania.
3.      Polewamy sosem naleśniki.
4.      Obieramy skórkę z cytryny (wcześniej dobrze umytej i wyparzonej), posypujemy nią sos.
5.      Nasiona czarnuszki prażymy na suchej patelni. Posypujemy nimi naleśniki.

Smacznego!

Crêpes i galettes w kilku odmianach, z różnych zakątków Francji.

2012-01-31T08:20:00.008+01:00

O Chandeleur, przypadającym każdego roku 2 lutego, pisałam Wam już kiedyś tutaj i tutaj. Jesteśmy wielkimi wielbicielami wszelkich placków, placuszków i naleśników, dlatego tak bardzo to święto nas cieszy. W miarę upływu dnia i w ciągu najbliższych jeszcze 2, które pozostały nam do Chandeleur publikować będę różne ciekawe i sprawdzone przepisy. Polecam gorąco.

Jeszcze dziś pozostałe zdjęcia i kilka uwag. Proszę o cierpliwość wszystkich łasuchów.

Crêpes de froment (Bretagne)

Naleśniki bretońskie

Delikatne, miękkie i lekkie. Idealnie słodkie i same w sobie tak smaczne, że nie potrzebują już właściwie żadnych dodatków. Pyszności. Jeżeli pominiemy cukier i zastąpimy go przyprawami lub ziołami są także dobrą bazą dla naleśników z nadzieniem wytrawnym.

Składniki :

250 g mąki pszennej (lub też 200 g pszennej i 50 g mąki gryczanej)

4 jajka

40 g masła

½ l mleka

100 g cukru pudru

szczypta soli

opcjonalnie – 1 łyżka rumu

Przygotowanie:

1. Rozpuszczamy masło. Podgrzewamy lekko mleko.

2. Mąkę wsypujemy do miski, robimy zagłębienie, do którego wbijamy jajka, wsypujemy cukier, sól, wlewamy rum i przestudzone masło.

3. Mieszamy, zagarniając mąkę z brzegów.

4. Dolewamy delikatnie mleko. Masa będzie naprawdę rzadka. Ale właśnie taka ma być.

5. Odstawiamy przykrytą ściereczką miskę do lodówki na minimum 2 godziny.

6. Po tym czasie ciasto jeszcze raz dokładnie mieszamy. Nagrzewamy patelnię. Smażymy naleśniki.

WARIANT

Możemy zastąpić mleko słodkim cydrem. Wówczas dodajemy jeszcze do masy 3-4 łyżki gęstej śmietanki.

La galette de Saintonge (Poitou-Charentes)

Placki z Saintonge

Bardziej ciasteczka o smaku naleśnikowym. Kruche i smakowite. Ich wielkim atutem jest możliwość przechowywania.

Składniki :

250 g mąki

125 g cukru

1 duża szczypta soli

szczypta proszku do pieczenia

125 g miękkiego masła

1 duże jajko

100 g kandyzowanych owoców

Przygotowanie:

1. W misce mieszamy mąkę, cukier, sól i proszek. Następnie dodajemy masło, jajko i pokrojone kandyzowane owoce. Zagniatamy szybko. Odstawiamy w misce przykrytej ściereczką na 2 godziny do lodówki.

2. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 190 stopni.

3. Ciasto po wyjęciu z lodówki wyrabiamy raz jeszcze. Rozwałkowujemy na placek o grubości 5 mm.

4. Wykrawamy placki o dowolnych kształtach. Układamy na blasze wyłożonej pergaminem. Smarujemy żółtkiem wymieszanym z odrobiną mleka. Wówczas ładnie się zrumienią.

5. Pieczemy bez nawiewu. Przepis oryginalny mówi o 30 minutach. W naszym przypadku wystarczyło 15 minut.

6. Studzimy na kratce. Przechowujemy w szczelnie zamkniętej puszce.

La Galette ardennaise (Champagne-Ardennes)

Placek ardeński

Wielkie zaskoczenie. Bardzo pozytywne. Ni to placek, ni naleśnik, ni omlet. I każdy z nich po trochu. I jedyny w swoim rodzaju. Do spróbowania koniecznie! Szczególnie na smakowite, leniwe śniadanie.

Składniki:

20 g świeżych drożdży

100 ml mleka

125 g drobnego cukru

150 g masła

300 g mąki

3 jajka

szczypta soli

50 g cassonade do posypania (możemy zastąpić brązowym cukrem)

Przygotowanie:

1. Rozkruszamy w dłoniach drożdże. Zalewamy połową lekko podgrzanego mleka. Dodajemy 2 łyżki cukru, mieszamy. Odstawiamy na 30 minut.

2. Rozpuszczamy połowę masła.

3. Do miski przesiewamy mąkę, dodajemy sól, resztę mleka, jajka i zaczyn drożdżowy. Mieszamy.

4. Dodajemy rozpuszczone masło.

5. Wyrabiamy do uzyskania jednolitego, elastycznego i gładkiego ciasta. Użyłam do tego po prostu łyżki. Ciasto jest dość luźne. Wystarczy je dokładnie wymieszać do jednolitej postaci.

6. Tortownicę o średnicy 30 cm smarujemy masłem i wysypujemy mąką.

7. Wykładamy placek ciasta, w którym robimy zagłębienia, około 5-6, w których układamy małe kawałeczki pozostałego masła.

8. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 160 stopni.

9. Wierzch placka wysypujemy cukrem.

10. Pieczemy 15-20 minut.

11. Podajemy lekko przestudzony.

Galettes de blé noir (Bretagne)

Naleśniki gryczane

Ta ich wersja smakuje nam najbardziej. I jednocześnie trudno o coś prostszego. Dobrze się składają, są elastyczne. W wersji klasycznej, z jajkiem, szynką i gruyère smakują wyśmienicie.

Składniki :

250 g mąki gryczanej

1 duże jajko

5 g soli

20 g masła

Przygotowanie:

1. Mąkę przesypujemy do miski, robimy zagłębienie, wsypujemy do niego sól i wbijamy jajko. Mieszamy drewnianą łyżką zagarniając mąkę do środka.

2. Dolewamy stopniowo ½ l wody. Ciasto będzie rzadkie. Ale takie ma być.

3. Odstawiamy w chłodnym miejscu na 24 h.

4. Przed smażeniem naleśników dodajemy rozpuszczone masło. Mieszamy dokładnie.

5. Smażymy naleśniki z obu stron.

6. Tradycyjnie w centrum usmażonego już naleśnika na patelni wbijamy jajko, posypujemy je kawałkami szynki i tartym serem gruyère. Następnie zakładamy do środka brzegi naleśnika tak, by nadzienie było jednak widoczne.

Wszystkie powyższe przepisy pochodzą z książki "Les meilleurs recettes de nos terroirs".

Smacznego!

Karnawałowa przystawka. Rouleaux de printemps.

2012-01-30T09:03:00.001+01:00

Ciemność zajechała pod okna wielkim wozem. Ptaki szepczą przed snem. Powietrzem zawładnął aromat mrozu. Przedcisza. Przedspokój. Przedpokój nocy. Bardzo lubię te chwile.

Jeszcze tylko szybka powtórka przed dyktandem z polskiego (Mamo, co to jest huba?), z francuskiego, z okoliczników, czytanka o Ulemce i na dobranoc lektura obowiązkowa – Anaruk. Wreszcie jednak ciszę przeszywać będą dziecięce oddechy a pająki ukryte w kącie odetchną z ulgą. Ja także.

Szczególnie, że weekend, co za nami, pełen był emocji. Dobrych emocji. Mieliśmy okazję uczcić ważną rocznicę urodzin, potańczyć i pośpiewać kolędy w zacnym towarzystwie i przy wyśmienitym akompaniamencie. To właśnie na spotkanie kolędowe, które stało się już tradycją, powstały między innymi ruloniki z krewetkami. Polecam.

Jutro zapraszam na naleśniki. Na przegląd po różnych regionach Francji i ich odmiany. Kilka przepisów, które będziecie mieli okazję przemyśleć i wybrać coś dla siebie. W końcu Chandeleur już w czwartek.

Dobrego tygodnia Wam życzę. Ja już odliczam dni do wyjazdu do Krakowa. Chociaż, kiedy patrzę na zapowiadane tam na weekend temperatury, mój zapał wprawdzie nie stygnie, ale uszy już marzną. O tym, co będę tam robiła, napiszę wkrótce.

Rouleaux de printemps

Składniki:

300 g małych różowych krewetek

1 duża łodyga selera naciowego

puszka liczi w syropie

garść świeżej bazylii

liście sałaty lodowej

makaron sojowy nitki, połowa opakowania 100 g

papier ryżowy

Przygotowanie:

1. Przygotowujemy makaron sojowy zgodnie z instrukcją na opakowaniu.

2. Oczyszczamy łodygę selera, kroimy ją na drobną kosteczkę.

3. Rozdrabniamy bazylię i sałatę lodową. Liczi osączamy z syropu i kroimy w drobną kostkę.

4. Krewetki skrapiamy sokiem z cytryny.

5. Pod strumieniem wody z kranu moczymy pojedynczy papier ryżowy. Osuszamy, układamy na ściereczce lub na kratce, jak nam wygodniej. Instrukcję składania rouleaux znajdziecie tutaj. Układamy porcjami sałatę, makaron, krewetki, seler, liczi. Całość posypujemy bazylią. Zwijamy.

6. Podajemy z sosem sojowym, w którym maczamy nasze ruloniki.

Smacznego!

Maślana babka cytrynowo-waniliowa.

2012-01-27T08:20:00.001+01:00

Pytam cud-męża, dlaczego wciąż wiszą świąteczne dekoracje wokół domu. Te wewnątrz zdjęłam jakiś czas temu. Nasz dom jest jedynym w okolicy, który wciąż jaśnieje z daleka niczym pierwsza gwiazdka.

– Wiesz, jak przyjemnie wraca się do domu, kiedy się widzi to światło? O ile łatwiej przez to jest zapomnieć o szarości stycznia?

Poprosiłam, by dokonał w końcu aktu demontażu. Zobaczymy jutro.

Mnie w powroty do domu osładza często świadomość pozostawionego w chlebaku kawałka ciasta. Wtedy wystarczy mi już tylko szklanka mleka i chwila dla siebie. Kilka minut w cierpliwej ciszy domu, który na nas czeka. Kiedy jest czas na skupienie nad każdym kęsem i wzrok wbity w kilka pozostałych okruszków. Zanim dom wypełnią dzieci wracające ze szkoły a wszystkie związane z tym emocje rozgoszczą się w każdym kącie.

Wracając do rozpoczętego wczoraj tematu babki. Osładza zimową egzystencję aksamitną teksturą, cytrynowym podtekstem i kołyszącym aromatem wanilii. Pycha. A jej przygotowanie, jeśli tylko mamy pod ręką ten syrop i Limoncello (może być także nasza cytrynówka lub inny alkohol o cytrynowej nucie), to kwestia 10-15 minut. Polecam gorąco.

Maślana babka cytrynowo-waniliowa

Składniki:

4 żółtka

7 łyżek Limoncello (może być także nasza cytrynówka lub inny alkohol o cytrynowej nucie)

7 łyżek syropu waniliowo-cytrynowego (przepis tutaj)

140 g masła

80 g cukru pudru

125 g chudego jogurtu naturalnego

170 g mąki

garść kandyzowanej skórki cytrynowej – można pominąć, jeśli nie mamy

2 łyżeczki esencji waniliowej

2 łyżeczki proszku do pieczenia

Przygotowanie:

1. Rozpuszczamy masło. Odstawiamy do przestudzenia.

2. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 175 stopni. Przygotowujemy keksówkę, którą wykładamy pergaminem.

3. Miksujemy żółtka z cukrem. Dodajemy syrop, esencję, skórkę, alkohol i jogurt. Miksujemy krótko.

4. Mąkę przesiewamy, mieszamy z proszkiem.

5. Miksując dodajemy do jajecznej masy na przemian stopniowo masło i mąkę. Mieszamy tylko do dokładnego połączenia się składników.

6. Wylewamy do foremki. Wyrównujemy wierzch.

7. Pieczemy z nawiewem około 35-40 minut. Można przykryć foremkę folią, jeśli ciasto za bardzo się zrumieni.

8. Lekko przestudzone po wyjęciu z piekarnika polewamy jeszcze dodatkowo kilkoma łyżkami syropu. Ciasto kroimy, gdy syrop się wchłonie.

Smacznego!

Syrop waniliowo-cytrynowy. Do herbaty i do wypieków.

2012-01-26T12:07:00.004+01:00

Mam wielką słabość do herbaty. Pogłębiła się ona szczególnie od kiedy przestałam pić kawę. Ale i tak jej smak był dla mnie zawsze nieporównywalny. Kiedy proszę o herbatę i w odpowiedzi słyszę kolejne pytanie: Jaką? Wiem, że trafiłam na bratnią duszę. Smakosza herbacianego, jak ja. Kiedy zaś ktoś prosi mnie o opublikowanie przepisu na „tę twoją herbatę” jestem trochę w konsternacji. Przecież to nie jest jakieś wielkie halo – jak mawiała niegdyś młodzież, ani też szczególna umiejętność. A jednak. Oprócz zielonej, której nadużywam, a nie powinnam, mam też słabość do earl grey a dokładnie do bergamotki. Ale najbardziej lubię do herbaty dodać konfiturę z pomarańczy z kardamonem lub też z grejfruta z cynamonem. Do białej zaś herbaty – syrop waniliowo-cytrynowy. I to o nim właśnie będzie dzisiaj. Przygotowanie go jest niezwykle proste. Przechowywany w słoiczku ma wyjątkowy smak i aromat, a herbata z nim... mmmhhhhhh... Z dodatkiem takiego aromatycznego syropu przygotowuję babkę. Waniliowo-cytrynową. Maślaną, pachnącą, delikatną ale i z charakterem.

Na babkę zapraszam jutro. A dziś przepis na syrop waniliowo-cytrynowy.

Syrop waniliowy-cytrynowy

Składniki:

Na 1 mały słoiczek:

1 szklanka (250 ml) wody

1 i 1/3 szklanki cukru

1 duża cytryna bio

sok z ½ cytryny

laska wanilii

Przygotowanie:

1. W garnuszku zagotowujemy wodę z cukrem. Kiedy cukier się rozpuści dodajemy sok z połowy cytryny.

2. Całą cytrynę dokładnie myjemy, sparzamy wrzątkiem. Kroimy na plasterki około półcentymetrowe. Laskę wanilii rozkrajamy na połowę i każdą z nich wzdłuż. Wyskrobujemy ziarenka.

3. Całość, to znaczy – pokrojoną cytrynę i wanilię dodajemy do syropu. Gotujemy kilka minut. Odstawiamy do przestudzenia. Kiedy wystygnie przykrywamy go i wstawiamy do lodówki na 1-2 dni. Po tym czasie zagotowujemy raz jeszcze, gotujemy kilka minut i przelewamy do słoiczka. Zamykamy. Przechowujemy w lodówce.

4. Dodajemy do herbaty po 2-3 łyżeczki.

Smacznego!

Jeżyki?

2012-01-23T06:17:00.006+01:00

Oprócz przepisu na ciasteczka obiecałam Wam dzisiaj kilka słów o „Marzi”.

Wielu z Was pewnie już ją zna, lub przynajmniej o niej słyszała. Marzi jest główną bohaterką komiksów o Polsce lat 80. Opowieść to o czasach, w których większość z nas dorastała, widzianych oczami kilkuletniej dziewczynki. Autorka serii komiksów o Marzi – Marzena Sowa, na co dzień mieszka i tworzy w Brukseli, razem ze swoim życiowym partnerem i autorem rysunków do „Marzi” – Sylvain Savoia.

Dla mnie, która w dzieciństwie czytała jedynie Tytusa, spotkanie z Panią Marzeną było doświadczeniem zupełnie nowym. Co ciekawe, również sama autorka, jak przyznaje, komiksów w swojej młodości nie czytała. Skąd zatem pomysł?

Wszystko zaczęło się od karpia. Podczas świątecznych spotkań rodzinnych we Francji, Pani Marzena opowiadała Sylvain o Polsce, panujących tam zwyczajach i sposobie obchodzenia świąt. Wszystko to w gronie Francuzów wzbudzało i zainteresowanie i zdziwienie jednocześnie. Polska w tych opowieściach była dla nich krajem niezwykle egzotycznym, przedziwnym. Słuchając na przykład opowieści o losach bożonarodzeniowego karpia pytali – Dlaczego nie kupujecie filetów? Pewnego dnia więc Sylvain zasugerował, że być może warto te opowieści zapisać, by pozostały w pamięci, by inni mogli je poznać. Tak też się stało. Sylvain czytał je w miarę powstawania i zaczął przygotowywać szkice. Wówczas jeszcze dla samej autorki nie było oczywiste, że powstanie z tego komiks. Tymczasem wprowadzony wcześniej w temat wydawca, otrzymawszy projekt pierwszego komiksu, oddzwonił z propozycją jego wydania już po 15 minutach. I tak to się zaczęło. Kolejne tomy. Tłumaczenia. „Marzi” w oryginale napisana po francusku, jest dziś tłumaczona na 6 języków, w tym miedzy innymi na koreański, wkrótce ukaże się, ocenzurowane (!) tłumaczenie na chiński.

- Zawsze chciałam mówić innym językiem, chciałam mieszkać w innym kraju – przyznaje sama autorka. Ale wyjazd z kraju, w 1991 roku, był nie tylko spełnieniem marzeń. Potrzeba znalezienia dystansu, uwolnienia się odegrały tu swoją rolę.

Czytam „Marzi” z przejęciem. Choć nigdy nie sądziłam, że będę czytać komiksy. Po prostu nie przemawia do mnie ta stylistyka. Dlaczego więc? „Marzi” pomaga mi odkodować moje własne wspomnienia z dzieciństwa. I nie chodzi wcale o to, by powracać do wspomnień o kolejkach i rzeczywistości stanu wojennego, choć to też. „Marzi” to także niezwykle uniwersalna opowieść o dzieciństwie w ogóle. Kiedy czytam kolejne części wraca do mnie perspektywa, z jakiej dziecko ogląda otaczający świat. Więcej rozumiem, inaczej patrzę. I może właśnie ten uniwersalizm z jednej strony i wyjątkowość opisanych czasów z drugiej, stanowią o sukcesie „Marzi”? Czytają ją belgijskie i francuskie dzieci, przychodzą na spotkania autorskie i opowiadają o swoich wrażeniach. W tej części Europy, o tym jak żyliśmy w Polsce tamtych lat, wciąż wie się za mało. Stąd ciekawość, chęć poznania.

Dla dorosłych Polaków „Marzi” to okazja do rewizji wspomnień. Opowiada o wielkich sprawach i wydarzeniach, o Papieżu, Solidarności, Jaruzelskim, Czernobylu i zwyczajnej codzienności... Mam wrażenie, że spojrzenie dziecka grozę tamtych czasów obłaskawia, co nie znaczy, że nie jest krytyczne. Trzeba przyznać, że jest też momentami niezwykle poetyckie, dając dowód niezwykłej wrażliwości autorki. Dla naszych dzieci jest „Marzi” okazją do poznania rzeczywistości, która, na szczęście, nie powróci.

Seria wciąż nie jest ukończona. Powstanie jeszcze kilka opowieści, między innymi z czasów licealnych Marzi. Jednocześnie Marzena Sowa, tym razem z Krzysztofem Gawronkiewiczem, pracuje nad komiksem o Powstaniu Warszawskim. W sierpniu zaś ukaże się komiks o czasach tuż po II wojnie światowej, powstający przy współpracy z francuską rysowniczką.

„Marzi”jest przetłumaczona na polski, choć niestety, nie wszystkie jej części. Sięgnijcie po nią. Zachęcam, bo warto.

Spotkanie z Panią Marzeną zorganizował Brukselski Klub Polek, w skrócie nazywany przez nas BeKaP. Spotykamy się, by wspólnie gotować, dyskutować o książkach, poznawać ciekawych ludzi. Zapraszam na strony BeKaPu i do uczestnictwa w spotkaniach Klubu.

Jeżyki mnie zaskoczyły. Choć wcale jeżykami być nie miały. Miałam ochotę na słodkie, chrupiące ciastka o mocno orzechowej nucie. Takie było założenie. Ale efekt był inny. Pierwszy kęs - jeżyki! Tak, przypominają je, ale nie do końca. Nie jest przecież moim celem tworzenie domowych kopii produktów gotowych, dostępnych w sklepach. Tyle tylko, że te skojarzenia nasuwają się same. Spróbujcie koniecznie.

Jeżyki

Składniki:

Na ciasto:

60 g solonego masła (można zastąpić zwykłym a do całości składników dodać ½ łyżeczki soli)

90 g gotowej masy krówkowej

1 żółtko

85 g mąki owsianej (można zastąpić ją zmielonymi płatkami owsianymi)

55 g zmielonych orzechów ziemnych

30 g brązowego cukru

Dodatkowo:

110 g orzeszków ziemnych*

75 g masy krówkowej

200 g czekolady mlecznej na polewę

Przygotowanie:

1. Łączymy wszystkie składniki na ciasto. (Ja mieszałam je łyżką). Masa się klei, dlatego to najlepsze rozwiązanie.

2. Dokładnie połączone w całość, zawijamy w folię spożywczą i wstawiamy na 30 minut do zamrażarki.

3. W tym czasie siekamy drobno orzeszki i prażymy je na patelni. Jeszcze gorące mieszamy z masą krówkową.

4. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 165 stopni.

5. Z ciasta wyjętego z zamrażarki formujemy kuleczki wielkości małych orzechów włoskich.

6. Następnie każdą z nich obtaczamy w orzechach w masą i układamy, zachowując odległości, na blasze wyłożonej pergaminem. Nie spłaszczamy!

7. Ciasteczka pieczemy przez 12 minut bez nawiewu. I jeszcze 2 minuty z nawiewem.

8. Przekładamy na kratkę, ostrożnie, bo są jeszcze miękkie. Studzimy je na kratce.

9. Rozpuszczamy czekoladę. Polewamy nią wystudzone ciastka.

*użyłam orzeszków niesolonych. Dla kontrastu słone-słodkie możecie użyć solonych, wszystko to kwestia smaku...

Smacznego!

Monkey bread.

2012-01-20T07:52:00.005+01:00

Skąd wzięła się jego nazwa, nie jest pewne. Nazywany jest także sticky bread, african coffee cake, golden crown, pinch-me cake, bubbleloaf. Na starym kontynencie podobnie - pain de singe. W Stanach podaje się go na śniadanie. Posypuje zawsze cukrem i cynamonem ale i też posiekanymi pekanami, jeśli szukamy odmiany.

Pewne są dwie obiektywne kwestie. Przygotowujemy go bez jajek i bardzo szybko – mnie zajęło to 1h 45 minut. Co do smaku - to pyszny, puszysty, delikatny chleb. Niezbyt słodki. To nie są buchty, ani brioszki. Najbliżej mu do chleba śniadaniowego właśnie. Polecam gorąco.

Monkey bread

Składniki :

500 g mąki pszennej tortowej

7 g drożdży instant

80 g cukru pudru

300 ml mleka

90 g miękkiego masła

1 łyżeczka soli

Do posypania:

cukier kryształ i cynamon

Przygotowanie:

1. Podgrzewamy mleko. Powinno być letnie. Odlewamy kilka łyżek, w których rozpuszczamy drożdże. Odstawiamy na czas przygotowania pozostałych składników.

2. Przesiewamy mąkę do miski. Dodajemy cukier i sól. Mieszamy. Robimy dołek. Wlewamy do niego mleko i rozpuszczone drożdże. Wyrabiamy. Przekładamy na stolnicę.

3. Dodajemy 40 g miękkiego masła i wyrabiamy dalej do uzyskania jednolitego ciasta. Ciasto nie klei się i dobrze współpracuje. Warto wyrobić je dokładnie.

4. Przekładamy je do omączonej miski do podwojenia ilości. Niezawodny i najszybszy sposób to włożenie go do plastikowej miski, którą zamykam i wkładamy do gorącej wody. Wówczas potrzebujemy zaledwie 30 minut, by ciasto wyrosło.

5. Po tym czasie ciasto krótko jeszcze raz wyrabiamy. Następnie dzielimy na 9 równych części. Przykrywamy ściereczką.

6. Rozpuszczamy pozostałe masło. Do miseczki przesypujmy cukier i cynamon w dowolnych proporcjach, wedle smaku. Ja używam cukru cynamonowego.

7. Formę na babkę, z kominkiem smarujemy masłem.

8. Formujemy 9 kulek. Każdą osobno obtaczamy najpierw w rozpuszczonym maśle, potem w cukrze. Układamy w foremce. W czasie gdy piekarnik się nagrzewa, ciasto powinno odstać.

9. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni.

10. Pieczemy 20-30 minut bez nawiewu. Ja piekłam 20 i było idealne.

Przepis pochodzi z książki "C'est du gateau" Julie Poux.

Smacznego!

Całkiem inne crumble.

2012-01-18T07:43:00.007+01:00

Poranny odruch w ciemności. Włączyć radio. Ekran komputera rozjaśni świat wokół, a muzyka - myśli. Najbardziej lubię wówczas to zaskoczenie. Piosenką, której dawno nie słyszałam lub taką, której jeszcze nie słyszałam. Zdarza się, że towarzyszyć mi będzie ona potem przez cały dzień. Tematem audycji. Kiedy więc prowadzący porusza temat mówienia do siebie, staram się nasłuchiwać uważnie, mimo głośnego pośpiechu ruchów przygotowujących kolejną kanapkę.

Tak, mówię do siebie bardzo często. Prawie cały czas prowadzę ten przedziwny dialog. Jednostronny. Sama pytam, sama udzielam sobie odpowiedzi. Jedyna to szansa znaleźć rozmówce na swoim poziomie... Proceder to ryzykowny ale zabawny i potrzebny. Jeden z tych odruchów, których nie jestem, nie byłabym nawet w stanie, kontrolować. Taka ze mnie introwertyczna gaduła.

Dziś polecam Wam warzywne crumble. Słabość mam do kalafiora, przyznam się Wam. Dlateo jest podstawowym składnikiem tego dania, bo ziemniaki można pominąć. Jeśli zdecydujecie sie zastąpić je batatami, nie obgotowujcie ich, to niepotrzebne. Jest pyszne. Polecam.

Życzę Wam dobrego dnia.

Orzechowe crumble z ziemniakami i kalafiorem

Składniki:

300 g ziemniaków (połowę z nich można zastąpić batatami), waga przed obraniem

300 g różyczek kalafiora

30 g miękkiego masła

15 g mąki orkiszowej razowej

30 g posiekanych orzechów laskowych

40 g tartego włoskiego sera (parmezan lub grana padano)

szalotka

1 łyżka oliwy

1 łyżeczka masła

4 łyżki białego wina (Pino Blanc, Pino Gris lub Riesling)

75 ml gęstej kremówki do sosów

świeża bazylia lub tymianek

Przygotowanie:

1. Ziamniaki kroimy w dużą kostkę. Kalafiora rozdrabniamy, tak aby różyczki były podobnej wielkości, co pokrojone ziemniaki. Warzywa wrzucamy do osolonego wrzątku i podgotowujemy przez 10 minut. Odcedzamy. Odstawiamy.

2. W miseczce mieszamy masło z mąką, orzechami i serem. Formujemy kulę. Zawijamy ją i wstawiamy na kwadrans do zamrażarki.

3. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 200 stopni.

4. Na patelni dusimy drobno posiekaną szalotkę. Podlewamy ją winem, odparowujemy przez chwilę, dodajemy śmietankę. Mieszamy i gotujemy kilka minut. Odstawiamy i łączymy z warzywami.

5. W żaroodpornym naczyniu umieszczamy warzywa z sosem. Posypujemy bazylią i kruszonką. Możemy ją utrzeć na tarce warzywnej lub rozdzielać palcami. Ważne, aby całość była dokładnie pokryta.

6. Naczynie przykrywamy pokrywką lub folią. Pieczemy z nawiewem 25-30 minut. Następnie zdejmujemy pokrywkę i pieczemy jeszcze 10 minut.

Smacznego!

Pyszna quiche ze szpinakiem.

2012-01-16T08:57:00.001+01:00

Zima jak zimny bufet.

Poniedziałek smakuje jak hotelowa jajecznica. Niby podobny do pozostałych a jednak gorszy. Szczególnie pierwszy kęs, gdy trzeba wstać.

W takich chwilach chciałoby się, żeby życie było jak szwedzki stół. Sięgamy tylko po to, co lubimy najbardziej. Same soboty albo tylko niedziele.

Chociaż piątki, z ich weekendową perspektywą, lubię szczególnie. Można zaprosić gości, posiedzieć dłużej, porozmawiać do późna przy dobrym winie i kolacji, której przygotowanie nie powinno kosztować zbyt wiele czasu i wysiłku. Dlatego najczęściej na takie okazje wybieram tarty lub quiche. Ta przygotowana ostatnio, poprzedzona sałatką z rakami i tartą normandzką z jabłkami na deser, smakowała nam wszystkim wybornie. Polecam gorąco.

Quiche ze szpinakiem

Składniki:

Na spód:

250 g mąki pszennej chlebowej (można, jeśli nie macie, zastąpić ją tortową)

1 żółtko

120 g masła

100 ml bulionu warzywnego (można użyć także drobiowego)

5 g suchych drożdży

½ łyżeczki soli morskiej

Na farsz:

300 g świeżego szpinaku (może być także mrożony)

40 g posiekanej szalotki

2 żąbki czosnku

100 g sera z zieloną pleśnią

50 ml gęstej kremówki do sosów

50 ml bulionu

1 duża cukinia

sól, pieprz

Na sos:

200 g pomidorów krojonych z puszki (najczęściej używam tych z dodatkiem chili lub warzyw)

20 g masła
30 g mąki
150 ml bulionu
sól, pieprz, cukier do smaku

Dodatkowo:

kilka kulek mozzarelli mini
suszony tymianek

Przygotowanie:

1.       Przygotowujemy spód. Przesiewamy mąkę na stolnicę. Dodajemy pokrojone w grubą kostkę masło. Siekamy razem. Robimy dołek. Dodajemy żółtko i letni bulion. Wsypujemy drożdże i sól. Wyrabiamy. Formujemy kulę, wkładamy ją do miski, przykrywamy ściereczką i odstawiamy w temperaturze pokojowej.
2.      Przygotowujemy farsz. Jeśli używamy szpinaku mrożonego, polecam użyć szpinaku w liściach, bez żadnych dodatków. Kroimy go wcześniej dla wygody jedzenia i przekładamy do odparowania w garnku. Zgromadzoną wodę odlewamy a szpinak odsączamy dokładnie. Przekładamy go na patelnię, na której wcześniej rozpuszczamy 1 łyżkę oliwy z 1 łyżką masła i szklimy szalotkę. Po kilku minutach dodajemy bulion i kremówkę, wkruszamy ser. Pozostawiamy na kilka minut, by powstała gęsta lekko kremowa, spójna masa. Doprawiamy. Odstawiamy.
3.      Przygotowujemy sos. W garnku o grubym dnie rozpuszczamy masło, wsypujemy mąkę, cały czas mieszamy, dodajemy bulion i gotujemy. Kiedy sos jest gęsty, kremowy dodajemy pomidory, mieszamy i gotujemy przez kilka minut na małym ogniu, mieszając. Doprawiamy. Odstawiamy.
4.      Cukinię myjemy dkładnie. Kroimy w plasterki o grubości 7 mm, każdy z nich na 4 części. Podsmażamy napatelni grillowej. Odstawiamy.
5.      Nagrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni. Foremkę do tarty o średnicy 28 cm wykłądamy pergaminem. Ciasto rozwałkowujemy, wykładamy je w foremce. Kiedy piekarnik się nagrzeje podpiekamy przez 10 minut spód.
6.      Smarujemy podpieczony spód 2 łyżkami sosu, które dokładnie rozprowadzamy. Wykładamy masę szpinakową, następnie cukinię. Całość przykrywamy sosem. Kilka kulek mozzarelli układamy dociskając na wierzchu. Posypujemy tymiankiem. Pieczemy 30-40 minut lub do momentu, kiedy brzegi ciasta ładnie się przyrumienią.
7.      Wyjmujemy z piekarnika. Kroimy po 15 minutach.

Smacznego!

Brioches à la cannelle.

2012-01-13T07:46:00.003+01:00

Przymus sprzyja rezygnacji. Gdy jej zabraknie, ona staje się sztuką. Sztuką, której chciałabym nauczyć masze dzieci. Nie dlatego, że całe nasze dzieciństwo było dziwaczną kombinacją ciągłych kompromisów, łapania okazji i konieczności rezygnacji. Kto chciałby do tego wracać? Raczej dlatego, że mniej - znaczy więcej, przynajmniej w większości znanych mi przypadków. Dlatego, że wbrew pozorom, więcej w tym radości niż w nadmiarze. W konsekwencji – także satysfakcji.

Styczeń trochę sprzyja takim rozmyślaniom, z różnego rodzaju postanowieniami -wyrzeczeniami na rzecz. Pisząc to, uświadamiam sobie, jak takie słowa jak rezygnacja czy wyrzeczenie są dziś rzadko używane. Promocja wespół z wyprzedażą cieszą się większym powodzeniem. W samej idei nie ma nic złego, tak długo jak istnieje umiar, tak długo, jak nie zapominamy, co jest dla nas ważne.

Umiar. Spróbuję go poszukać. Szeroko otwierając oczy.

Takie te moje rozmyślania dziś poważne. A smaki – niezmiennie proste. Jak brioszki. Z nutą odmiany i aromatem cynamonu, który na mnie osobiście działa zniewalająco. Nie potrafiłabym z niego zrezygnować. Ot, sami widzicie...

Życzę Wam dpoczynku, radości i słońca na najbliższe dni.

Brioszki cynamonowe

Składniki : na około 15 brioszek

Na ciasto:

450 g mąki

80 g masła

40 g cukru

250 ml mleka

½ łyżeczki drobnej soli

7 g drożdży instant

Ponadto:

1 ½ łyżeczki cynamonu

60 g cukru

70 g miękkiego masła

szczypta soli

Przygotowanie:

1. Przygotwujemy ciasto. Rozpuszczamy masło. Odstawiamy do przestudzenia.

2. Podgrzewamy mleko, powinno być letnie. Odlewamy kilka łyżek, w których rozpuszczamy drożdże. Odstawiamy na 5-10 minut.

3. Do miski przesiewamy mąkę. Dodajemy cukier i sól. Mieszamy łyżką. Robimy dołek, w który wlewamy kolejno: pozostałe mleko, rozpuszczone drożdże i na końcu masło. Łączymy, przekładamy na stolnicę i wyrabiamy do uzyskania gładkiego, jednolitego ciasta. Ciasto się nie klei i bardzo dobrze współpracuje. Po wyrobieniu przekładamy je do miski, przykrywamy ściereczką i odstawiamy na 1 – 1 ½ godziny w niezbyt zimne miejsce.

4. Przygotowujemy nadzienie pod koniec wyrastania ciasta. W tym celu: mieszamy masło z cukrem, solą i cynamonem. Masło powinno być bardzo miękkie, wówczas czynność ta, podobnie jak rozsmarowanie nadzienia jest proste, masła nie rozpuszczamy, bo wchłonie się, zamiast rozsmarować.

5. Wyrośnięte ciasto rozwałkowujemy na placek wielkości 45x30 cm*. Rozsmarowujemy na nim dokładnie całe nadzienie. Zwijamy w rulon, zaczynając od dłuższego boku. Rulon kroimy na kawałki o szerokości do 3 cm. Tak przygotowane brioszki najlepiej jest układać w papierowych foremkach do mufinek i potem na blasze. Przykrywamy je ściereczką i odstawiamy ponownie na 1 godzinę.

6. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 220 stopni. Przed wstawieniem do piekarnika smarujemy jajkiem. Pieczemy 10-12 minut, zależnie od wielkości.

* Tak mówi przepis oryginalny. Jeśli chcecie uzyskać brioszki małe, o ładnym kształcie, na góra 2-3 kęsy polecam tak rozwałkowany placek podzielić na 2 paski o wymiarach 45x15 cm każdy. Przed podzieleniem cały placek smarujemy nadzieniem.

Przepis pochodzi z ostatniego numeru "Saveurs".

Smacznego!

Zapiekanka z buraczków, z batatami i kozim serem.

2012-01-10T08:54:00.002+01:00

Dziwne poczucie zagubienia. Pewnie doskwiera większości z nas. Zima co nie jest już zimą. Wcześniej zresztą też nią nie była. Jak panna na wydaniu. Wydaje się, że szczęśliwe zakończenie nie nastąpi nigdy. Wszyscy odetchnęliby z ulgą. A tu - może skończyć się na staropanieństwie. Cieszą się pewnie tylko drogowcy, którzy mogą pospać dłużej i ptaki, które, mam wrażenie, już zwiastują wiosnę wśród forsycji (te zakwitły w naszym ogrodzie już w grudniu).

Chodziły za mną buraczki. Od dłuższego czasu. Wymyśliłam sobię tę zapiekankę, później i ona za mną chodziła. Do skutku, jak widać. Buraczkowy beszamel jest kremowy i wyjątkowo intensywny w smaku. W połączeniu z batatami i moim ulubionym kozim serem stworzyły trio niezwykle sycące i smaczne. Polecam gorąco.

Zapiekanka z buraczków, z batatami i kozim serem

Składniki: na 2 porcje

Na beszamel z buraczkami:

40 g masła

60 g mąki

350 ml bulionu warzywnego

350 g buraczków, najlepiej małych, mniej więcej równej wielkości (waga po odkrojeniu końcówek)

sól, pieprz, tymianek, sok z cytryny

Ponadto:

250 g sera koziego

350 g słodkich ziemniaków (waga po obraniu)

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do 200 stopni.

2. Dokładnie myjemy nieobrane buraczki. Odkrajamy ich końcówki. Każdy osobno zawijamy szczelnie ale niezbyt ściśle w folię aluminiową. Układamy na blasze i pieczemy przez 40 minut z nawiewem.

3. Przygotowujemy beszamel. Buraczki obieramy. Część z nich, wedle uznania, kroimy na kostkę. Resztę przecieramy/mielimy na purée. W garnku o grubym dnie rozpuszczamy masło. Dodajemy mąkę mieszając trzepaczką do ubijania jajek, lub – najlepiej, specjalną do sosów. Dolewamy stopniowo zimny bulion cały czas mieszając, by nie powstały grudki. Zagotowujemy, uważając by sosu nie przypalić, gotujemy przez chwilę. Dodajemy przetarte i pokrojone buraczki. Łączymy dokładnie. Doprawiamy.

4. Ziemniaki obieramy, kroimy w plastry grubości nie większej niż 1 cm.

5. Kroimy ser na plasterki około 7 mm.

6. Na dno foremki wylewamy 1 łyżkę oliwy z oliwek. Rozprowadzamy po dnie. Układamy ziamniaki. Następnie beszamel i ser. Układamy drugą warstwę. Całość przykrywamy folią i pieczemy 30-40 minut bez nawiewu.

Smacznego!

Czekoladowiec na grzanym winie.

2012-01-06T09:01:00.005+01:00

Lubię styczeń. Za spokój. Za dni, które chodzą coraz dłuższymi krokami. Za to przedziwne uczucie przyczajonej acz wciąż uśpionej gotowości. Za świadomość, że to, co ma przyjść – przyjdzie, a to, co minęło - za nami. Choć to oczywiste, właśnie teraz ta myśl nabiera ostrości. Mogłabym jeszcze tak wymieniać, ale przwda jest też taka, że trudno określić powody, jeśli się coś lubi lub wręcz odwrotnie. Emocje chadzają własnymi ścieżkami.

Wczoraj wróciliśmy do domu. Wszystkim nam go brakowało, niezależnie od tego, ile łez popłynęło przy pożegnaniu. Dlaczego tak jest, mamo? – pytał przez łzy synek pierwszy. Ale zapytany, gdzie chciałby mieszkać, wskazuje zawsze nasze nowe miejsce na ziemi. Daleko od Polski.

Polecam Wam gorąco to ciasto. Nie wymaga posiadania miksera. Całośc mieszamy tylko łyżką lub widelcem, jak komu wygodnie. Możemy upiec je w formie mufin, wyjdzie ich wówczas około 16 lub formie ciasta, w keksówce. Nie jest ciężkie ani zbite, ma w sobie jednak coś z brownie, ale chyba jego największą zaletą jest sam smak. Kiedy upiekłam je w formie mufin właśnie, jeszcze przed świętami, cud-mąż zjadł prawie wszystkie sam.

Wszystkich mieszkających w Brukseli zapraszam i przypominam, że już w niedzielę Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy zagra także i tutaj, informacje znajdzienie na stonach: www.wosp.be i www.emstacja.eu

Czekoladowiec na grzanym winie

Składniki :

110 g grzańca

110 g rodzynek, najlepiej sułtanek

110 g czekolady deserowej

150 g masła

2 łyżki płynnego miodu

2 jajka

90 g brązowego cukru

1 łyżeczka sody

1 łyżeczka cynamonu

½ łyżeczki zmielonych goździków

80 g mąki tortowej

65 g posiekanych orzechów laskowych

Przygotowanie:

1. Podgrzewamy wino. Gorącym zalewamy rodzynki. Odstawiamy.

2. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni.

3. Przygotowujemy małą keksówkę o wymiarach zewnętrznych 25x11 cm - wykładamy ją pergaminem.

4. W garnuszku rozpuszczamy na małym ogniu czekoladę z masłem, gdy się rozpuszczą odstawiamy.

5. W misce, z której będziemy łączyć wszystkie składniki roztrzepujemy widelcem jajka. Dodajemy miód i roztrzepujemy dalej tak, aby jak najlepiej napowietrzyć masę.

6. Mąkę w osobnej misce mieszamy z sodą, cukrem, przyprawami i orzechami.

7. Do masy z jajek dodajemy rodzynki z winem. Mieszamy. Następnie wlewamy czekoladę. Łączymy dokładnie. Dodajemy sypkie składniki. Mieszamy krótkom tylko tyle, by składniki się połączyły. Masa nie jest zbyt gęsta. Wlewamy ją do keksówki.

8. Pieczemy 35 minut bez nawiewu. Studzimy na kratce.

9. Możemy udekorować ciasto rozpuszczoną czekoladą deserową, około 75 g połączoną z 1-2 łyżkami grzańca.

Smacznego!

Karnawałowe przekąski, część druga.

2011-12-30T09:49:00.000+01:00

Lepsza organizacja mogłaby być postanowieniem na nowy rok. Ale jeśli plany zmieniają się niezależnie od nas i ona nie pomaga...Dziś dopiero, obiecany na wczoraj post z resztą propozycji na karnawałowe przystawki. I jeszcze tylko życzenia.

Życzę Wam, aby smak kolejnych dni nowego roku nie zaskakiwał goryczą, rozpieszczał słodkością, był pełen dobrych niespodzianek i ciekawych odkryć. I aby szklanka była zawsze do połowy pełna czyli - niech nie zabraknie nam optymizmu.

Ślimaki z ciasta francuskiego

Składniki:
ciasto francuskie
parmezan
białko
uprażone ziarna sezamu

Przygotowanie:
1. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 200 stopni.
2. Płat ciasta francuskiego smarujemy białkiem, posypujemy parmezanem i zwijamy zaczynając od dłuższego boku. Dość ściśle ale bez przesady. Powstały wałek kroimy na kawałki o 1 cm szerokości.
3. Układamy je na blasze wyłożonej pergaminem, na płasko. Smarujemy białkiem i posypujemy sezamem.
4. Pieczemy około 15 minut, aż ślimaki się ładnie zarumienią.

To wersja podstawowa. Możemy wyłożyć ciasto francuskie przed zwinięciem plasterkami szynki lub łososia na przykład, możliwości jest wiele, wszystko zaśzależne od Waszych gustów i smaków.

Poniżej znajdziecie jeszcze kilka propozycji, które na blogu już się wcześniej pojawiły. Także je możecie dostosować do własnych potrzeb.

Tortilla z krewetkami, pomarańczą i szynka parmeńską

Pain surprise

Tortilla z hummusem, mango i fetą

Tortilla z krewetkami i kremem z awokado

Tiramisu z łososia

Awokado z tuńczykiem

Acras z bakłażana z kolendrą i czosnkiem

Krewetki z grejfrutem

Spring rolls

Ruloniki z sera koziego w boczku

Racuszki krabowe z wasabi

Smacznego i dobrej zabawy!

Karnawałowe przekąski, część pierwsza.

2011-12-28T09:46:00.000+01:00

Lekki chaos przełomu. Niby tylko kilka kroków przed metą. A już z planami na kolejne okrążenie. Laur zwycięstwa? Gorycz porażki? Beznamiętny chłód zawodowca? Dla mnie chyba raczej trema i niepewność amatora. Bo jednak bez charakterystycznej dla zawodowca zdolności przewidywania kilku kroków naprzód. Skoro nawet dystans jest niepewny? Ni liczba przeszkód czy wysokość zawieszonej poprzeczki. Niby kolejny bieg z przeszkodami a jednak inny. Otoczeni gadżetami, które zmieniają naszą codzienność, wciąż jesteśmy pozostawieni sami sobie. Mamy do dyspozycji zdrowy rozsądek, wolną wolę, ułańską fantazję i oby dobrze funkcjonujący organizm a do tego ciało, niezmiennie wychodzące z mody z każdym nowym sezonem. Zatem bez planów raczej, bez podsumowań, obietnic, o których mogę zapomnieć i pewnie tak właśnie by było. Ze świadomością tylko, że biec trzeba bez przerwy, tempem równym, bez zadyszki, niestrudzenie, czasami w podskokach...Ze świadomością, że obok też biegnie ktoś, kto ma do pokonania własny dystans. Kto wyciągnie rękę, gdy będę tego potrzebowała. Za kim będę się oglądała lub może raczej, próbowała dogonić. I ktoś, komu trzeba będzie przekazać pałeczkę.

Dziś kilka pomysłów na przekąski, sylwestrowe czy karnawałowe. Ich przygotowanie nie zajmuje wiele czasu ani pracy. Nie wymaga też specjalnych umiejętności i można je zrobić z wyprzedzeniem. Jutro zapraszam na drugą część.

Serowe smakoszki

Składniki:

tarty żółty ser, około 50 g

kremowy, gęsty twarożek, 250 g

plastry ananasa z puszki, około 5

2 ząbki czosnku

sól, pieprz

2 łyżki majonezu, można pominąć

Przygotowanie:

1. Na blasze wyłożonej pergaminem lub lepiej - silikonową podkładką, układamy ser żółty w formie płaskich placków. Warstwa sera nie musi być gruba. Wstawiamy do piekarnika nagrzanego do 190 stopni. Pieczemy z nawiewem przez około 7 minut, do momentu, aż ser się rozpuści.

2. W tym czasie przygotowujemy sobie wałek, albo umytą butelkę po winie, bez etykiety lub też foremkę do mufinek. Wyjęte z piekarnika plackiżółtego sera będziemy formować wedle uznania. Jeśli ułożymy je na wałku usyskamy formę łódeczek jeśli zwiniemy do siebie brzegi i włożymy do foremek na mufinki, by się zestaliły uzyskamy pieścienie. Czekamy aż wystygną i stwardnieją na nowo. Nadziewamy lub przechowujemy w szczelnie zamkniętym pojemniku przez kilka godzin.

3. Przygotowujemy nadzienie. Czosnek drobno siekamy, plastry ananasa kroimy na mniejsze kawałki 1,5x1 cm mniej więcej. Dodajemy je do twarożku, mieszamy, doprawiamy solą, pieprzem i majonezem. Nakładamy na łódeczki lub do pierścieni na krótką chwilę przed podaniem. Posypujemy natką pietruszki lub koperkiem.

Chrupki z tapenadą lub pomarańczą na ostro

Składniki:

kawałek bagietki, niezbyt świeżej

tapenada według tego przepisu

konfitura pomarańczowa

ostra papryka

kozi ser

Przygotowanie:

1. Bagietkę kroimy, najlepiej na krajalnicy lub bardzo ostrym nożem na możliwie najcieńsze, około 3mm kawałki. Układamy je na blasze wyłożonej pergaminem i zapiekamy w piekarniku w temperaturze 180 stopni aż będą rumiane i zaczną przybierać formy łódeczek. Studzimy, smatujemy tapenadą lub innym smarowidłem lub przechowujemy w szczelnie zamkniętym pojemniku kilka dni.

2. Takie chrupki możemy przekładać dowolnie, także nadzieniem z przepisu powyżej z dodatkiem tartego żółtego sera wmieszanego dodatkowo do twarożku. Lub też doprawioną na ostro konfiturą pomarańczową z kozim serem. Do tego potrzebujemy paprykę w proszku, którą dosypiemy do smaku do podgrzanej konfitury. Calośc posypiemy kozim serem rozdrobnionym między palcami.

Mufiny z Nutellą

Składniki:

150 g Nutelli

1 jajko

30 g mąki

20 g kakao bez cukru

garść posiekanych orzechów laskowych

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 180 stopni.

2. Łączymy Nutellę z jajkiem. Mieszamy do uzyskania jednolitej masy.

3. Dodajemy mąkę i kakao, które możemy wcześniej przesiać. Całość mieszamy.

4. Przelewamy do wysokości 3/4 do foremek na mufiny, autorka przepisu podaje, że 12, u mnie wyszło ich sześć. Pieczemy 8-10 minut. Przechowujemy je w szczelnie zamkniętym pudełku do 3 dni.

Przepis na mufiny pochodzi z tej strony.

cdn.

Piernik na ostatnią chwilę. Driving Home for Christmas...

2011-12-22T08:05:00.002+01:00

Zeszłoroczny śnieg. Kto by pomyślał, że będę o nim pamiętała, ba, nawet - wspominała dobrze. Spoglądam w zapłakane oczy nieba i wiem, że mogłabym zagubić się w nich. W ich szarej głębii i bezkresie. Ale nie dziś. Dziś wyjeżdżamy. Do Polski, na Święta. Jeszcze chwila a zamknę za sobą drzwi naszego domu tutaj. I wiem, że będę z tego powodu tak samo szczęśliwa jak z powrotu do niego.

Chciałabym jeszcze złożyć Wam życzenia...

Niech te Święta będą takie, jakich pragniecie, o jakich marzycie. Niech upragnione chwile spokoju i wyciszenia zaowocują wewnętrzną radością. A nadzieja nie opuszcza nas ani na chwilę. Radujmy się wyjątkowością tych chwil i tym, co dla nas znaczą.

Gdyby ktoś jeszcze szukał przepisu na piernik. Ten jest idealny na ostatnią chwilę. Wilgotny i mięciutki od pierwszej chwili, nie musi leżakować, choć leżakowanie, jak każdemu piernikowi, dobrze mu robi.

Piernik na ostatnią chwilę

Składniki: na 2 keksówki o długości 24 cm

5 jajek

95 g brązowego cukru

135 g płynnego miodu

100 g konfitury pomarańczowej

140 g masła

150 g posiekanych orzechów (użyłam laskowych i włoskich)

100 g suszonych moreli

100 g rodzynek

100 g rumu

150 g mąki orkiszowej zwykłej

15 g kakao

1 łyżeczka sody

½ łyżeczki proszku do pieczenia

1 ½ opakowania przyprawy do piernika

Przygotowanie:

1. Rodzynki zalewamy rumem i odstawiamy.

2. W garnku rozpuszczamy masło, konfiturę i miód. Odstawiamy do przestygnięcia.

3. Mielimy w młynku cukier. To nam ułatwi i przyspieszy pracę.

4. Przygotowujemy bakalie. Siekamy orzechy. Kroimy morele na mniejsze kawałki.

5. Mąkę, kakao, przyprawę do piernika, sodę i proszek mieszamy razem w jednej miseczce.

6. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 160 stopni.

7. Ubijamy mikserem jajka dodając stopniowo cukier do uzyskania gęstej i puszystej masy.

8. Odsączamy rodzynki.

9. Do jajek dodajemy na przemian mąkę i ostudzony miód miksując nadal masę, teraz jednak na zmniejszonych obrotach. Kiedy uzyskamy jednolitą masę odstawiamy mikser.

10. Dodajemy bakalie mieszając masę drewnianą łyżką.

11. Dwie małe keksówki lub jedną dużą smarujemy olejem i wysypujemy mąką. Wypełniamy do połowy ciastem. Wstawiamy do piekarnika, pieczemy bez nawiewu przez około 40-50 minut. Sprawdzamy patyczkiem. Po wyjęciu w piekarnika pozostawiamy piernik w foremkach przez około 30 minut. Po tym czasie wyjmujemy delikatnie ciasto i przekładamy na kratkę do przestygnięcia. Polewamy lukrem lub czekoladą.

Smacznego!

Indyk. Na świąteczny obiad.

2011-12-19T08:39:00.000+01:00

Gdzie można odnaleźć świąteczną atmosferę ? Skąd ją czerpać? Gdzie szukać? Od czego zależy?

Oj, niełatwo. Bo nawet nie o zwyczajną radość tu chodzi, ile o przeżywanie, poczucie wyjątkowości, nawet w smutku i w towarzystwie wspomnień i przeżyć minionych, które zmieniły nas i świat wokół. Ale czy można przeżyć święta bez ich przeżywania? Dajmy się ponieść, emocjom, wspomnieniom, tym dobrym i tym niekoniecznie, smutkom i małym radościom, łzom...Osobiście i po swojemu, indywidualnie. W nadziei. To początek moich dla Was życzeń.

Jeśli nie macie jeszcze pomysłu na świąteczny obiad oto moja propozycja. Bardzo prosta i szybka w wykonaniu. Indyk nie jest suchy a całość niezwykle aromatyczna i bogata w różne odcienie smaku. To, co czyni ten przepis wartym spróbowania jest sposób przygotowania indyka. Polecam gorąco.

Roladki z indyka

Składniki: dla 2 osób

350-400 g filetów z indyka

80 g cebuli (waga przed obraniem)

360 g jabłka (waga przed obraniem)

cynamon, pieprz i sól

750 ml bulionu warzywnego lub drobiowego

Przygotowanie:

1. Cebulę obieramy, siekamy na drobną kostkę. Dusimy do miękkości na 1 łyżce masła z odrobiną oliwy. Jabłka obieramy, kroimy w grubą kostkę. Dodajemy do podsmażonej cebuli, posypujemy 1 łyżeczką cukru. Smażymy do momentu, gdy jabłka zaczną się rozpadać. Zdejmujemy z ognia.

2. Filety w indyka rozkrajamy na możliwie najcieńsze plastry długości ok. 15 cm i szerokości 10 cm. Posypujemy z obu stron cynamonem (pomijamy, jeśli nie lubimy) solą i pieprzem.

3. Każdą porcję filetów układamy na folii spożywczej. Filet obkładamy jabłkami z cebulą i zwijamy szczelnie. Owijamy dokładnie folią. Roladki możemy na tym etapie włożyć do lodówki i gotować dopiero następnego dnia chwilę przed podaniem.

4. Zagotowujemy bulion. Owinięte w folię roladki wkładamy do gotującego się bulionu. Gotujemy na średnim ogniu około 15 minut. Wyjmujemy. Kiedy lekko przestygnie, odwijamy. Możemy jeszcze roladki podsmażyć dla ładniejszego koloru, po pół minuty na każdej ze stron tuż przed podaniem. Podajemy z puree ziemniaczanym i coulis buraczkowym.

Coulis buraczkowe

Składniki: dla 2 osób

160 g buraka (waga przed obraniem)

½ pomarańczy

40 g rodzynek

40 g czerwonego wytrawnego wina

kardamon, sól, pieprz, cukier

Przygotowanie:

1. Zagotowujemy wodę w garnku. Pomarańczę dokładnie szorujemy, sparzamy. Kroimy na plasterki. Wkładamy je do gotujęcej się wody.

2. Obieramy buraczka. Kroimy na mniejsze kawałki. Wkładamy do wody z pomarańczą. Gotujemy do miękkości.

3. Rodzynki zalewamy winem w garnuszku. Doprowadzamy do wrzenia. Zdejmujemy z ognia. Odstawiamy.

4. Kiedy buraczki są miękkie miksujemy je razem z rodzynkami i winem. Doprawiamy kardamonem, solą i pieprzem oraz cukrem, do smaku.

Smacznego!

Pychotki i krajanka bakaliowa.

2011-12-15T09:11:00.002+01:00

To chyba już ostatnie ciasteczka w tym roku. Chyba, że w ostatniej chwili wpadnie mi do głowy jakiś jeszcze pomysł. Tak jak było z tymi maleńkimi cudami. Pomysł na krajankę to sposób na wykorzystanie nadmiaru białek, które często pozostają po świątecznych przygotowaniach. Bakalie także. Jest też niezwykle szybki w realizacji. A pychotki, posłużyć nam mogą jako prezenty lub ozdoby świąteczne. Doajemy do nich kardamon - to mój ulubiony smak, lub cynamon albo też przyprawę do piernika. Za każdym razem uzyskując inne odcienie świątecznych smaków. Ciasto jest bardzo elastyczne, świetnie się z nim pracuje, formując wianuszki, co też nie jest wcale trudne. Ważne, by nie przetrzymać ich zbyt długo w piekarniku. Są wówczas kruche i bardzo aromatyczne. Jeśli chcemy powiesić je na choince, możemy przewiesić je kokardką. Polecam gorąco.

Pychotki

Składniki: na 15 wianuszków

140 g mąki tortowej (połowę można zastąpić zwykła mąką orkiszową)

½ łyżeczki proszku do pieczenia (można pominąć, jeśli staramy się go unikać)

25 g miękkiego masła

1 żółtko

45 g drobnego cukru (4 łyżki)

20 g miodu (2 łyżki)

½ - ¾ łyżeczki kardamonu (kardamon możemy zastąpić cynamonem lub choćby przyprawą do piernika)

22 g gęstej śmietany 30%

Przygotowanie:

1. Do miski wsypujemy wszystkie sypkie składniki. Mieszamy je dokładnie. W zagłębienie w środku wbijamy żółtko, dodajemy śmietanę, masło i miód. Mieszamy łyżką. Następnie przekładamy na blat i wyrabiamy.

2. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 175 stopni.

3. Odrywamy kawałki ciasta wielkości orzecha włoskiego. Z każdego robimy wałeczek (turlając go dłońmi po blacie) długości ok. 30 cm. Składamy tak jak na zdjęciu formując wianuszek.

4. Układamy na blasze, nie musimy zachowywać dużych odległości.

5. Pieczemy bez nawiewu 15 minut, pilnując momentu, gdy zaczynają się rumienić. Wtedy wyjmujemy je z piekarnika i przekładamy na kratkę do wystudzenia.

6. Dekorujemy wedle uznania – cukrem pudrem, roztopioną czekoladą, możemy je posmarować ciepłym miodem lub polać lukrem z białka i cukru pudru. Przechowujemy, zjadamy lub wieszamy na choince.

Krajanka bakaliowa

Składniki:

75 g białek (z ok. 3 jajek)

35 g rodzynek lub suszonej żurawiny

90 g posiekanych, mieszanych orzechów (użyłam laskowych, pinii i słupków migdałowych)

30 g białej czekolady utartej na jarzynowej tarce

30 g zmielonych płatków owsianych

2 łyżki miodu

45 cukru pudru

Przygotowanie:

1. Nagrzewamy piekarnik do temperatury 175 stopni.

2. W jednej misce mieszamy rodzynki, orzechy, cukier puder, czekoladę i zmielone płatki.

3. Ubijamy mikserem białka na sztywno.

4. Ubite białka dodajemy do wymieszanych wcześniej składników. Łączymy, na końcu dodajemy miód. Mieszamy i przelewamy do foremki o wymiarach 18x18 cm, wyłożonej pergaminem. Można użyć większej, i rozlać ją do wskazanej wielkości, masa nie rozleje nam się podczas pieczenia. Możemy także nakładać porcje masy w formie kółek na blachę, powstaną wówczas ciasteczka. Ważne, by masa została rozlana/wyłożona na wysokość ok. 7 mm. Wówczas ciastka będą miękkie i lekko ciągnące. Jeśli rozlejemy/wyłożymy masę cieniej, będą chrupiące. To już kwestia uznania i smaku.

5. Pieczemy bez nawiewu przez 15 minut. Po tym czasie wyłaczamy piekarnik i jeszcze na około 10-15 minut zostawiamy krajankę w zamkniętym piekarniku, do momentu gdy będzie miała ładny karmelowy kolor. Wówczas wyjmujemy foremkę i przekładamy krajankę na kratkę. Kroimy wedle uznania. Na mniejsze kwadraty, romby czy prostokąty, które mogąposłużyć jako drugie śniadanie dzieciom w szkole.

Smacznego!